در زمره تحلیل‌هایی که ترامپ را سیاستمداری جنگ‌گریز و عافیت‌طلب می‌دانند می‌توان به اظهارات اخیر «علی واعظ» مدیر بخش ایران در گروه بین‌المللی بحران اشاره کرد که می‌گوید مواضع ترامپ را باید بیش از هر چیز در چارچوب «گفتاردرمانی» تحلیل کرد.

سوای این واقعیت که با حمله خارجی یا بدون آن، وضعیت حکمرانی از حوزه آب و منابع طبیعی گرفته تا سیاست و اقتصاد و جامعه باید دگرگونی‌های جدی بیابد، گویا یک حقیقت بدیهی برای بسیاری پوشیده است و آن این که «هیچگاه بیگانه دردی از وطن دوا نکرده است.»

امروز بیش از هر زمان دیگری پروژه تغییر رژیم در دستور کار آمریکایی‌ها است و همین باعث شده پنجره مذاکره بین دو طرف عملا بسته شود

روایت‌هایی که در رسانه‌ها در روزهای اخیر منعکس می‌شود، گویای گسترش جغرافیای خشونت و گاه تغییر این جغرافیا است.

برخی می‌گویند مساله فقط صرفه اقتصادی استخراج نفت ونزوئلا نیست بلکه هدف اصلی ترامپ از حمله به ونزوئلا و برکناری مادورو توقف روند دسترسی چین یعنی اصلی‌ترین رقیب آمریکا به نفت ارزان است.

پیش‌تر در برخی برآوردها، درآمد مالیاتی خالص سال ۱۴۰۵ حدود ۲۵۰۰ همت اعلام شده بود، اما ارقام درج‌شده در جداول نهایی لایحه بودجه نشان می‌دهد این عدد به حدود ۲۷۰۰ همت افزایش یافته است؛ افزایشی معنادار که می‌تواند نشان‌دهنده خوش‌بینی دولت به وصول مالیات یا تشدید سیاست‌های مالیاتی در سال آینده باشد.

همچنان که در سند جدید امنیت ولی آمریکا تصریح شده، گویا مقابله با تهران به نوعی به اسرائیل برونسپاری شده و همین وضعیت نه جنگ نه صلح را تشدید می‌کند.

کاهش میزان ورود، کشفیات و خلوص تریاک در ایران باعث شده تا وزیر بهداشت از لزوم کشت این محصول در ایران سخن بگوید.

سعودی‌ها که در سال‌های بعد از بازگشایی روابط دیپلماتیک با ایران، به نوعی خود را از تهدیداتی نظیر اصطکاک با حوثی‌ها و ضربه‌پذیری مگاپروژه‌ها اقتصادی ایمن داشته‌اند، تنها امتیازی که به ایران داده‌اند دست برداشتن از مخالفت با مذاکره تهران و واشنگتن بوده است.

با فعال شدن مکانیسم ماشه از سوی تروئیکای اروپایی، شدت اثر بازگشت تحریم‌های شورای امنیت علیه اقتصاد ایران نامعلوم است.